რას გადავეჩვიე, იცი? გააზრებას, ამ მომენტში რაზე ვფიქრობ, და მერე დაწერას. არადა ადრე რას ვუბერავდი?! იდაყვი მტკიოდა, ისე გაქაფული ვწერდი, რომ ჩემს აზრებს დავწეოდი. ახლა ბუბლიკი ვარ, ზერო.
მაქვს ხოლმე მოწყენის მომენტები. ამ დროს ყოველთვის ვჩხრეკ ძველ პლეილისტს და იმ დროში ვბრუნდები, როცა ამა თუ იმ სიმღერით ვიყავი გატაცებული. ზუსტად ამოტივტივდება ხოლმე ის ემოციები, რაც მაშინ გასდევდა ამ სიმღერებს. ახლა Coldplay mood-ი მაქვს. აეეე, რა დრო იყო?! რუსთავი ახალი აღმოჩენილი მქონდა :)))) სასაცილოა.
არა, შაშაჩილო. ასე ნაკლებ გამკიცხავად ჟღერს. გასაკიცხი რა იყო, მაგრამ მაინც, შინაგანი მე ოხერია, იცის სად დაგარჭოს ჩანგალი, რომ უფრო დიდი და წვნიანი ნაჭერი დაითრიოს.
Advertisement
