ზაფხულმა რომ წელს გვიჯიგრა, ტყუილია… ჯერ ისე ცხელა, როგორც ზამთარში ვნატრობდი, ცოტა მეტი მომივიდა, მაგრამ მაინც! საღამოობით გვაჭექს და გვანგრევს თავზე ყველაფერს აგერ უკვე მესამე დღეა. აფერუმ შენს სეზონობას, ზაფხულო! ნეტა ვინ დაგაშინა ხაზარულასავით, ასე რომ გაიფურჩქნე და გადაირიე. იმედია ეს აგონიის ბოლო გაფართხალება არ არის, და ისე ეგრე გააგრძელე, წელს ზღვაზე მინდა წასვლა. თუ იქაც კარგ ამინდებს დამამთხვევ, “მზიანი ღამის” გურამივით ჩასვლისას ყვავილს ჩაგიდებ გაწვდილ ოქროსფერ ხელში და გაგატან ჩინეთში.
მართალია, დამტკიცდა, რომ დედამიწა რომ ჩავხვრიტოთ, ჩინეთში ვერ გავალთ, მაგრამ ლამაზი მითი იყო, მომწონდა.
Advertisement
მარ.. რა ლამაზად გიწერია..
ძალიან მომეწონა.. :*